نظر Farina Ramezani برای کتاب صوتی جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند

زیبا بود. یکی از بهترین کتابهایی که این مدت اخیر خوندم. روایت گری بسیار حرفه ای و ملایم بود. سرعت روایت خوب بود نه تند نه اهسته. و اما خود داستان: شخصیت پردازی هاش بی نهایت واقعی بود. با انها می توانستیم ارتباط برقرار کنیم. درکشان کنیم. چقدر تنهایی کیا برام اشنا بود. حسش کردم! انگار خود من بود. ارتباط کیا با طبیعت و مرداب بسیار زیبا به قلم درامده بود. نمیدونم داستان منشا واقعی داشت یا نه که ای کاش داشت. هرچند رها کردن یک دختر در کلبه و نبردن او به همراه مادر یا خواهرها و برادرها یکم عجیبه. یک ای کاش دیگه هم دارم. ای کاش اخرش یکم بیشتر در مورد ابهامات باقیمانه در مورد مرگ مقتول توضیح میداد. خطر اسپویل! اینکه چجوری از اون مسافر خونه اومده بیرون. ایا لباس مبدل داشت؟ چجوری مقتول دقیقا همون موقع آن جا بوده. از دختری که بسیار ساده و مردم گریز بود خیلی بعید بود اینکونه بتواند عالی در نقشه اش عمل کند. چون منم فکر میکردم کار کس دیگه بوده. اینم یک جذابیت دیگه در داستان که اخرش مبهوت ماندم.