نظر سارا امیری برای کتاب صوتی مستاجر

مستأجر دقیقاً همون کتابیه که فریدا مک فادن بلده چطور بنویسه؛ سریع، مرموز، اعصاب خُردکن، و پر از «صبر کن ببین چی میشه». داستان از یه موقعیت خیلی ساده شروع میشه: یه خونه، یه مستأجر جدید، و حسِ ناخوشایندِ اینکه یه چیزی این وسط درست نیست. نه اتفاق عجیب غریب، نه جنایت فوری؛ فقط همون حس بدِ همیشگی که فریدا استاد ساختنشه. ریتم تنده؛ فصل ها کوتاهن و ناخودآگاه هی می گی «فقط یه فصل دیگه» شخصیت اصلی معمولیه، دقیقاً مثل آدمای واقعی مدام به خودت شک می کنی: «من دارم بدبین می شم یا واقعاً یه خبرایی هست؟» عمق روان شناسیش اندازه ی الکس نورث نیست بعضی شخصیت ها کارتونی اناگه زیاد از فریدا خونده باشی ممکنه حدس آخر داستان رو بزنی حس کلی بعد از تموم شدنش یجوریه نه اشکت درمیاد نه تا یک هفته تو شوکی ولی خوبه که سرگرم شدی ذهنت درگیر شده حس می کنی وقتت هدر نرفته