نظر پرستو مهاجر برای کتاب صوتی پرتره

پس از مدت ها بلاخره کتابی رو شنیدم که با شنیدنش لحظه به لحظه سورپرایز میشدم و برای نویسنده ای که در قرن هجدهم زندگی میکرده واقعا کتاب شاهکار و شگفت انگیزی بود. کتاب دو قسمت دارد، قسمت اول در مورد نقای پر شور ولی فقیر است که تحت فشار مالی صاحبخانه اش قرار دارد، روزی اتفاقی پرتره ای از یک پیرمرد میبیند و با تنها داراییش ینی بیست کوپک یا روبل دقیق یادم نیست، ان را میخرد و بعد نویسنده لحظه هایی سورئال را خلق میکند، گوگول از همان ابتدای «پرتره» طبقۀ پولدار جامعه را به ریشخند می گیرد؛ افرادی که زرق و برق را به سادگی و واقعیت ترجیح می دهند. زوال چارتکوف پس از پولدار شدنش و زن ثروتمندی که نقش فریبنده و بی روح دخترش را به تصویر ظریف و واقعی تر، ترجیح می دهد، از جمله نشانه های بارز این وجهۀ انتقادی اثر هستند. در بخش دوم داستان نیز پی می بریم که پرتره از روی فردی متموّل کشیده شده است، گوگول نویسنده ای که ۴۳ سال عمر کرده ولی تاثیرش روی نویسندگی بقیه نویسنده ها مشهود است. این کتاب من رو به یاد کتاب "تصویر دوریان گری" مینداخت که بیشتر فلسفی بود ولی کتاب پرتره مذهبی در کل خیلی کتاب غنی و سنگین از نظر معانی بود.