نظر دلارام کاشانی برای کتاب آخرین چیزی که به من گفت

اگه بخواید از دیدگاه هیجان معمایی و پلیسی بهش نگاه کنید واقعا کتاب خسته کننده و عجیبیه! تقریبا معمایی در کار نیست، پیچشی نداره و راه حلی هم برای وضعیت موجود نداره! ولی اگه از لحاظ انسانی و اجتماعی بهش نگاه کنید بازم کتاب عجیبیه! چه جوری بگم که اسپویل نشه؟ در کل یه شخصیت هست که همه چیز حول محورش میچرخه و هیچ دلیل منطقی ای هم برای این وجود نداره. همه از خواسته هاش و برنامه هاشون به خاطر همین یه دونه شخصیت میگذرن و من بعضی جاها درک میکردم و بعضی وقت اصلا نمیفهمیدم که چرا دارن اینکارا رو میکنن! روند داستان بیش از حد غیرمنطقی و همون قدر ساده و بی دلیله که اعصاب رو خرد میکنه. سرنخ ها رها میشن و بعد خیلی مسخره رو میشن. شهود درونی کارکتر اصلی از حقایق و شواهد واقعی قدرتمند تر و مهم تره و یه جورایی علم غیب داره. دیگه بهتره از بقیه کارکترها و نقش های بی دلیل و عجیبشون نگم. لحن کتاب قشنگه و اسم فصل ها جالبه ولی بهتره اینجوری بگم که من این کتاب رو درک نکردم نه از لحاظ معمایی و نه احساسی.