نظر ام البنین زمانی برای کتاب وعده‌ی ما ماه اوت

من داستان و روح جاری بر آن را دوست داشتم👌🏼هر چند ناتمام ماند... داستان حکایت زوجی است که در ظاهر عاشق و شاد و موفق هستند ولی مشکلات فراوانی دارند که شبیه آشغال های کوچک زیر فرش تلنبار شده اند.. هر دو از بیان مشکلات و حل آن دوری می کنند. شاید می ترسنیدند از شناخت واقعی یکدیگر... یک زندگی سنتی و متظاهرانه و بدون صمیمیت واقعی.. و حالا زن هر سال در ماه اوت به جزیره مزار مادرش می رود و خود را آزاد و رها می یابد از زندگی مشترک به ظاهر عاشقانه اش.... البته مرد هم پیش از این به زن خیانت کرده بود و انگار باز هم خیانت می کرد... انتهای داستان زن پی می برد که مادرش هم روابط پنهانی در جزیره داشته و به همین دلیل خواسته آن جا دفن شود... شاید به نوعی مادر می خواسته دخترش را متوجه چیزی کند... و در پایان زن با استخوان های مادر برمی گردد.. و جمله پایانی کتاب خیلی تامل برانگیز است💎سپاس از کتابراه💖