نظر فرح حقیقی برای کتاب صوتی چه کار کردی؟!

شیوه نگارش نویسنده روان و حرفه ایست، داستان پایانی شبیه داستان های آگاتا کریستی داره، ماجرا کمی کند پیش میره، یه دلیلش اینه که سه روایتگر داریم، راوی اصلی و دوم یکی از دوستان دایانا و سوم روح دایانا، در بخش های از داستان از ضرب المثل های ایرانی استفاده شده مثل: دیر و زود داره ولی سوخت و سوز نداره و... که فکر میکنم از طرف مترجم خوب به کتاب اضافه شده، یه ایراد بزرگ به این اثر صوتی وارده اونم موسیقی طولانی پایان فصل و بعد هم مدتی سکوت بعلاوه موسیقی ابتدای فصل و موسیقی بین پاراگرافها زمان زیادی رو بخودش اختصاص میده و وقت شنونده رو تلف میکنه، بنظرم اخلاقی نیست، در مورد داستان از اونجائیکه فضای حاکم بر داستان الهام گرفته از واقعیتهایی است که در جوامع بویژه غربی رواج داره، همیشه در چنین مواردی شگفت زده میشم از اینهمه آزادی جنسی و خطرات ناشی از اون که بویژه دختران کم سن وسال رو تهدید میکنه و متعجبم از عقلای این جوامع که چرا تو قوانین مربوط به روابط دختر و پسرها تجدید نظری انجام نمیدن و مطمئن تر میشم که در چنین مواردی چقدر قوانین دین اسلام صحیح و مصونیت زاست. صدای روایتگران داستان هم خوب بود.