نظر بابک لطیفی برای کتاب صوتی کتاب دزد

در دی ماه هستیم دی ماه ۱۴۰۴ با این که جوانی ندیدیم و معنی آن برایم سیاهی و ناامیدی محض بوده و این سایه مرگ ناامیدی که از هزاران مرگ جسمی تلخ تر و عذاب آورتر است و در این لحظات سخت و تاریک که فکر می کنم این احساس شاید در تاریخ بشریت نبوده و نوشته نشده باشه ولی ما همه این تلخی و ناامیدی ها را با پوست و استخوانمان درک کرده ایم فاجعه است که بگم نوری نمی بینم آن چیز که باعث انرژی نفس کشیدنم میشه فقط نوری و انرژیه که همون صاحب و خالق همه چیزه شدهمطمئنم همان نور بالاخره همه جا را روشن خواهد کرد و همان امید هایمان خواهد شد در حال حاضر فقط با خواندن یا گوش دادن به کتاب خود را در آرامش کذایی نگهداشته ام