نظر شیرین برای کتاب بخش دی

برخلاف اون همه تعریف و تمجید به نظر من یک کتاب کاملا معمولی و حتی ضعیف بود ژانر کار باید جنایی و معمایی میبود ولی من هیچکدوم این هارو ازش حس نکردم فقط انگار نویسنده سعی کرده بود با دادن یک سری اطلاعات مبهم و کلیشه ای مثل"برق رفت، رمز در کار نمیکنه، کسی توی راهرو نیست و... "ترس و هیجان تصنعی رو القا کنه، اجساد هم فقط نشون داده شدن که تگ جنایی روی ژانر کار بخوره جدا از این حتی اگه وجود چنین بخشی در حالت عادی توی یه بیمارستان ممکن باشه طبیعتا نباید یه نگهبان داشته باشه؟ یه کپسول اتش نشانی چی؟ کسی از روز قبل نباید به این بخش مهم با این مدل بیمار مهم سر بزنه؟ اگر قرار بر غیرمنطقی بودن و ایجاد فضایی سورئال بوده ضعیف عمل کرده و نتونسته اون محیط مدنظر رو با حداقل ترین "منطق" یا "جزییات قابل باور" ایجاد کنه، مثل این بود که یه نفر خوابی که دیده رو تعریف کنهاز طرف دیگه من از یه بخش روان توقع فقط دو نوع بیماریِ جنون شیدایی و اسکیزوفرنی رو نداشتم انگار از بین تمام بیماری های روان نویسنده فقط همین دوتا رو (با اطلاعات محدود) میشناخته یا اگه کامل اشراف داشته به این دو بیماری نتونسته خوب روی کاغذ بیارهاحساسات و سرخوردگی جید که هم باعث شروع این انتقام بوده رسما با چندتا دیالوگ به سرانجام رسید... سوا از همه این ها، کشش خوبی داشت ادم رو وادار میکنه تا اخرش ادامه بده و ببینه چی میشه (هرچند پایان هم قابل پیش بینی بود)