نظر سهیلا صفری برای کتاب صداهایی از چرنوبیل؛ تاریخ شفاهی یک فاجعه‌ی اتمی

این کتاب یکی از تاثیرگذارترین کتاب‌هایی بود که من تا الان خوندم و مطالعه اون رو به همه دوستان توصیه می‌کنم (البته اگر روحیه خیلی حساسی ندارین چون به شدت تکان دهنده و غم انگیز هست). دردناک‌ترین بخش کتاب اینه که سرگذشت انسان‌هایی واقعی است و نه یک داستان که زائیده ذهن نویسنده باشه. این کتاب به یکی از فجایع تاریخ بشر یعنی انفجار نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل پرداخته. البته اطلاعات زیادی در مورد خود حادثه و دلایل آن ارایه نمی‌کند، بلکه حادثه را از دیدگاه مردم عادی و همه افرادی که به نوعی تحت تاثیر این رویداد قرار گرفتند مورد بررسی قرار داده و شرح واقعه و پیامدهای بعد از آن و تاثیراتی که بر زندگی افراد مختلف جامعه از کودکان و زنان باردار گرفته تا رؤسا و فرماندهای در بخش‌های مختلف جامعه. بر جای گذاشت را به شکلی بی‌پیرایه و بی‌طرفانه ذکر کرده است. مردمی رنج دیده که بدون داشتن کمترین اطلاعی در مورد اتم و انفجار هسته‌ای و پیامدهای آن به یکباره مجبور شدند به خاطر انجام وظیفه، آگاهانه زندگی خود رو به خطر بندازن، خانه و کاشانه خود را ترک کنند و سبک زندگی خود را عوض کنند و بعدها با مرگ عزیزانشون روبرو بشن و حتی انگ چرنوبیلی بودن بخورن و از جامعه طرد بشن. یکی از نکات قابل توجه در این کتاب این بود که دولت یا حکومت وقت کشور در آن زمان، مردم را در بی‌خبری نگه داشته و تلاش زیادی می‌کرده که اوضاع را عادی جلوه دهد و همین مسئله به عمق فاجعه افزوده است و در واقع امنیت، سلامت و بهزیستی انسان‌های بی‌گناه در جامعه فدای ایدئولوژی و باورهای سیاسی شده و این بسیار غم انگیزه.