نظر دلارام کاشانی برای کتاب سیزدهمین قصه

من حس میکنم و خود نویسنده هم اذعان داره که به شدت تحت تاثیر خواهران برونته اس. درسته داستان رمزالود و جناییه ولی همون سبک پرتکلف، همون اغراق‌ها و تقریبا همون شخصیت‌های ماگزیمال خواهران برونته رو داره. حس کتاب هم اصلا به دنیای جدید نمیخوره: روستای قدیمی، عمارت گوتیک قدیمی، کتابفروشی قدیمیو حتی نداشتن تلفن همراه و نامه نگاری‌های شخصیت اصلی هم باز حس قرن نوزده یا حالا اوایل بیست رو میده. فقط یه اشاره به عمل جراحی شده بود که میتونه به عصر حاضر نزدیکش کنه. در کل پرکششه ولی به شدت اغراق شده و برونته ای. ولی شخصیت پردازی و عمق برونته‌ها رو نداره فقط به سری کلیشه داره، مثلا برادر بلندی‌های بادگیر، زن دیوانه‌ی جین ایر، اتش سوزی جین ایر، شبح بلندی‌های بادگیر و الی آخر. اثر اصیل یا بکری نیست. فقط باید خوندش و رد شد.