مثل کتاب بنفش مایل به لیمویی، روابط زوجهای دههی چهل و پنجاه، که همه، رشتههای هنری خوندن، با تمام وجود حسش میکردم، امیدهای دوران دانشجویی، که بعد از رسیدن به دوران میانسالی انگار همه شون رویا بودن، لحظات اینقدر زیبا توصیف شده بودن که قابلیت تبدیل شدن به یک فیلم رو داشت، اجرای گویندگان هم عالی بود.