جین ایر از اون داستاناست که آروم آروم واردت میشه. اولش شاید ساده به نظر بیاد، ولی هر چی جلوتر میری، بیشتر با جین و دنیای سختش همراه میشی. من خیلی از قدرت و استقلالش خوشم اومد، مخصوصاً اینکه با وجود همهی سختیها خودش رو فراموش نکرد. یه جورایی داستانش دربارهی پیدا کردن خود آدمه، نه فقط عشق. آخرش هم یه حس رضایت و آرامش داره که باعث میشه لبخند بزنی و فکر کنی ارزشش رو داشت.