گاهی سرنوشت چقدر میتواند خشک و بی رحم باشد. در آن هنگامهای که تنهایی میشود تنها همدم دلی که از تنهایی گریزان است و سرنوشت جز به تنهایی رضا نمیدهد.. دنیا با تمام وسعتش تنگ میشود. تنگ به اندازهای که فرجهای برای نفس کشیدن در آن نگنجد و عمر دراز، نفس به نفس و دم به دم قفسی میشود که هیچ گریزیگاهی از ان نیست