جلد دوم وقتی زنم را حلقآویز دیدم بیشتر یک اثر روانشناختی–فلسفی است تا یک داستان صرف. نقطهی قوتش در انتقال صادقانهی حس پوچی و تنهایی است، اما همین موضوع میتواند نقطهضعفش هم باشد؛ چون برای همهی مخاطبان خوشایند نیست. اگر کسی به ادبیات تلخ، خودکاوی، و نگاه فلسفی به زندگی علاقه داشته باشد، این کتاب میتواند تجربهی متفاوتی باشد.