من عاشق پیچشهای داستانی فریدا مک فادنم و اونجوری که همه چیز رو آخرش رو میکنه و کلا هرچی که از اول بوده غلط از آب درمیاد ولی توی این یه داستان خاص پیچش شخصیتها یکم غیر قابل باوره. هیجان داستان خوبه و حس ترس رو قشنگ منتقل میکنه اما در انتها که همه چی رو میشه میگی نه بابا کاش اینطوری نبود و یا کاش از اول شخصیت پردازی متفاوتی رو پیش میگرفت. ذهن کارکتر اصلی داستان خیلی ساده و گنگه و پیچش شخصیت بعدی براش اصلا قابل تصور نیست. کاش برای شخصیت اصلی عمق بیشتری در نظر میگرفت که ترلیر روانشناختی واقعی بشه. الان فقط یه داستان ترسناک عادیه.