نظر زینب رجبی برای رمان انجمن شاعران مرده

ما در رویای شکوه و افتخاری غوطه وریم که خود نمی‌خواهیمش خواب روزی نو را می‌بینم غافل از اینکه همین امروز است آن امید برآینده بسته ایم آینده هم تنها نقشی ست بر آبدر آرزوی خردی هستیم که همواره از ان سر باز می‌زنیم ظهور منجی رادر نیایش ایستاده ایم اما نجات خود در دستان ماست