خانم کاویان خاطراتی از دوران کودکی، نوجوانی وجوانی خود را بازبانی ساده وروان نوشتهاند. داستانهای دوران کودکی دارای طنز بیشتری است و به تدریج که بزرگتر میشوند خاطرات جدیتر میشود. در داستان پرواز اصطلاح " لبخندهای یک اندازه " مهمانداران جالب بود. کتاب لغزشهای نوشتاری نداشت وداستانها سرگرم کننده بودند. امید که نوشتههای بیشتری از ایشان انتشار یابد. وسپاس همیشگی از کتابراه که خواندن را بسیار تسهیل کردهاند