این کتاب جورج اورول درمقایسه با قلعه حیوانات و ۱۹۸۴ خسته کننده بود و فصلهای آخر بیشتر شبیه گزارش روزانه از زندگی یک فرد خانه بدوش بود توصیفات از مناظر و اتفاقات در فصلهای اول کتاب خیلی بهتر خواننده را به تجسم شرایط داستان وا میداشت. در کل حس خانه بدوشی و بدبختی را به شخص خواننده القا میکرد.