سوژه و تم داستان های هزار و یک شب برای زمان خودش مناسب است. پیرنگ قصه با این همه سال که گذشته به دلیل سبک و ادبیات فارسی توسط نویسندگان ایرانی و خارجی باز هم دستمایه نوشتن کتاب های زیادی شده است اما نحوه نگارش و مذاق خواننده کنونی در نظر گرفته شده است. عبداللطیف طسوجی در صد شب اول از عجوزه و جادو و نیرنگ و عشق و فریب دادن و... به زبان مختلف صحبت کرده و نوشته است. به خصوص در شب های اول که بیشتر جادو و جنبل و درگیر کردن افراد به گوسفند و میش و... زیاد است و تم داستان ها تقریبا یکی هستند. رفته رفته این تغییر سوژه از میانه کتاب دیده می شود. شما فکر کنید برای خلیفه و شاهزاده های کنونی، فرصت بخواهید که برایش دو دقیقه داستان بخوانید یا بگویید؟! خود گوینده نیز طاقت گفتن ندارد چه برسه به اینکه ملک جوانبخت تاب شنیدن داشته باشد!