این کتاب یه مشکل اساسی داره به احساسات منفی به عنوان یه چیز بد یا ضعف نگاه میکنه، درحالی که غم، استرس یا حتی خشم میتونن طبیعی و گاهی لازم باشن. نویسنده مدام میگه منفیها رو دور بریز اما هیچجا توضیح نمیده که چطور باید با اونها رودرو شد و ازشون درس گرفت. این نگرش ممکنه باعث بشه خواننده احساس گناه کنه وقتی نمیتونه همیشه خوشحال بیدلیل باشه