نظر فرزانه برای کتاب آتور (آتش)

این داستان رو من برای قبل خواب انتخابش کردم. ساده و روان بود شور آنچنانی نداشت جای زیادی برای بهتر بودنش داشت ولی از اونجایی که مثل قبلاها فعلا حوصله‌ی داستان هیجان انگیز ندارم دوسش داشتم باب دلم بود برای قبل خواب، نه حرصی بابت شخصیت هاش خوردم نه بی خوابی کشیدم نه خون تو رگام منجمد شد نه گریه و بغض کردم. یه کلام روانم باهاش بهم نریخت. برای همین دوسش داشتم.