بعد از هاروکی موراکامی این دومین نویسنده ژاپنی هست که کتابهای اون رو میخونم، نثر ساتوشی روان و خودمانی هست، من در یک از مرحله از داستان با شخصیتهای داستان گریه کردم. کتاب و داستان زیبایی بود و از همه مهمترین اینکه به من کمک میکنه یکم با فرهنگ ژاپنی بیشتر آشنا بشم.