بنظرمن از آن جا که نویسنده کتاب تبحر لازم در اشعار فارسی را ندارد و صرفا صوفی است در بسط معنای عرفانی ابیات درمانده است و بیشتر از نگاه صوفی گری به ۱۸ بیت اول مولانا پرداخته است بطوریکه خواننده میبایست ابتدا از الفبای صوفی گری و عشق ابتدا معلوماتی داشته باشد تا منظور نویسنده بدرستی درک گردد.