نظر عارف محبی برای کتاب سقوط مرگبار 1: باران سیاه

داستان روان و محیط داستان در عین دوری از واقعیت، ملموس بود. داستانی رو میخوندم که انگار میدیدمش. پایانش رو به دلیل سرعت زیادش دوست نداشتم. حس گیجی کل داستان تا پایان اون باهام موند و حس بد تنهایی هم بهش اضافه شد. کتاب بعدیش رو هم میخونم. هر چند بسیار زیاد ناامیدم
من با این کتاب زندگی کردم و تک تک جملات و صحنه‌های داستان را توانستم در ذهنم تصویر سازی کنم. و واقعا هیجان و ترس و میل به بقا را تجربه کردم