جالب بود ارزش خوندن داره. یه سری اشکالات بر اصل داستان وارده مثل اغراق در یکدندگی و لجبازی آدمای داستان که ادامه پیدا می کنه تا سرحد نیستی و فنا. اینجور رفتارا در زندگی واقعی قفله و بنظر من داستانی میتونه موفق باشه که به قصه های زندگی واقعی شبیه باشه. اغراق بیش از حد، ژانر داستان رو به تخیلی تغییر میده در آخر، مثل همیشه، کتابراه دوسِت داریم.