این چندگانه ابنبات ها، کشش عجیبی برای شنیدن و حال خوب داره، اقای مظلومی در هر آبنبات، روان تر ودلنشین تر اجرا کردند، ابنبات نارگیلی منو برد به دوران دانشجویی، بوی زمان سپری شده دهه ۶۰ و ۷۰ در آبنبات ها کاملا حس می شه، خاطرات نهفته ای در ذهنم دوباره به تصویر کشیده شد که انگار دوپامینش بازم در اکنون در حال ترشح بود، خلاصه قشنگ بود