جز اولین کتابهای ایرانی که خوندم و واقعا دوسش داشتم، و ارزش خوندن داشت (بین باقی کتابهای ایرانی*)
هم داستان جوری بود که به فهمیدن ادامش علاقه داشته باشه، اینکه جملات که استفاده شده بود ساده بودند و موضوع رو میشد فهمید..
و یکی از کلیدهای مثبت دیگه، تصویری که از هر کارکتر جدید به ما میداد و توضیحات کاملی که از ظاهرشون داده میشد که باعث درک راحت تر فضای داستان بود
هم داستان جوری بود که به فهمیدن ادامش علاقه داشته باشه، اینکه جملات که استفاده شده بود ساده بودند و موضوع رو میشد فهمید..
و یکی از کلیدهای مثبت دیگه، تصویری که از هر کارکتر جدید به ما میداد و توضیحات کاملی که از ظاهرشون داده میشد که باعث درک راحت تر فضای داستان بود