گویندگی خانم اعتمادی رو خیلی دوست داشتم اما متن کتاب رو اصلا نپسندیدم انگار کل داستان یکنواخت بود در کل زمان منتظر بودم یک اتفاق خوب بیفتد یا یک مسأله هیجانی، کلا داستان انگار هیچ اوج و فرودی نداشت و یکنواخت بود مثل اینکه دفترخاطرات یک نفر را بخوانی که هیچ تغییر و دگرگونی در زندگیش نیست.