هر خوانندهای برداشتی دارد، وآنچه مسلم است سرودن مروارید خسرو شیرین، نشر ادب وفرهنگ درمیان انسانهاست یاد آوری پاک دامنی وعفت درجامعه در لوای داستانی زیبا، حیف وصد حیف که بدعتهای نا بجا درفرهنگ فاصلهها انداخته مابین دانش آموختگان ومردم که نتیجهاش سر درگمی است. با هزار برنامه تلویزیونی نمیتوان نتیجه این داستان زیبا را درجامعه نشر داد.