نویسنده به صراحت علت وضع کره شمالی و سایر کشورهای مانندآن را فقط تحریم میداند و نه سیاستها و عملکرد حاکمیت. آقای امیر خانی طوری حرف میزند که انگار از کشوری اروپایی به کره سفر کرده و تا به حال همچین چیزهایی ندیده. و راجع به آزادی و امنیت و رضایت مردم میگوید که نمیداند نظر مردم کره چیست یا حدسی هم ندارد جالبه بعد از دو سفر چند روزه و کلی ارتباط ندونی یا نخوای بگی انگار که کمال همنشینی کره ایها در نویسنده اثر کرده. خلاصه حس صادقانهای از این کتاب نمیگیری ولی اگر کتابهای دیگهای راجب کره خوانده باشی چیزهای دستت میاد.