خیلی جالب بودبر عکس کتابهای دیگه روانشناسی بود، همه اونا میگن تابلو آرزوهات رو بذار جلو چشمت تا انگیزه بگیری، این میگه تابلو کابوس هایت رو بذار جلوی چشمت تاخودت رو تکون بدی، تا به ته چیزی نرسی از جایت بلند نمیشی، ایدهی نو بود همیشه حرفها مثل هم بود و تکراری