داشتم به این سوال فک میکردم که یه کارمند چجوری میتونه زندگی مرفهی فراهم کنه؟ به این جواب رسیدم کسی که کشتن ادما واسش هیجان محسوب میشه قطعا آدم بی وجدانیه، همچین آدمی از راه درست به رفاه نرسیده و هیچوقت براش مهم نبوده و نیست چه بر سر بقیه میاد، نمونهی یه بیمارِ خودخواه ما آدما، آدمای عادت کردنیم، به همه چی عادت میکنیم حتی به رفاه، وقتی تو آسایش باشیم دلمون برای چالشهای زندگی تنگ میشه و چون چالشی نداریم چالش میسازیم