غمگین اما واقعی... همیشه و حتما نباید یه کتاب چند صد صفحهای باشه و ازش جملات قصار پیدا کنیم... با کتاب خوندن فضاهای مختلف رو تجربه میکنیم و احساسات متفاوت رو درک میکنیم و جور دیگهای نگاه میکنیم. خیلی کوتاهه اما احساسات انسانی عمیقی درش نهفته ست و به شخصه برام تصورشم سخته چه برسه تجربه ولی خب اتفاق افتاده و ممکنه حالام در حال وقوع باشه... تصویر گریها رو هم خیلی دوست داشتم. پ. ن: بعید میدونم اشخاص کتاب خون، نگاه نژاد پرستی داشته باشن. ولی خب دوست دارم حالا که کتاب مربوط به مهاجران بود، به چیز دیگهای اشاره کنم و بگم که نسبت به مهاجران کشورمون هم (که اکثرا برای کشور افغانستان هستند)، نگاه... نداشته باشیم! همه انسانیم و انسانیت حرمت داره و رنگ و زبان و کشور نمیشناسه...