تایپ جملات کتاب به خوبی انجام نشده و متن به صورت تکه تکه نوشته شده این هم خودش یک نقطه ضعفه!!! به نظرم یک کتاب داستان تخیلی نباید با مقدمه شروع بشه و چه خوب میشد اگه از همان ابتدا مستقیم میرفت سراغ داستان... در حالی که نویسنده حتی خلاصهای از جلد اول کتاب را هم یاد آوری کرده، در کتاب پنج گانه *پتش خوارگر*اثر آرمان آرین این نکته به خوبی رعایت شده و میبینید که ابتدای کتاب آنقدر جذاب، زیبا و با هیجان شروع شده که امکان ندارد کسی صفحه اول را بخواند و وادار به خواندن جلدهای دیگر کتاب نشود!!! اما این داستان آنقدر ساده است که انگار از ذهن یک نوجوان تراوش کرده و معما گونگی و هیجان و تخیل کمتر در آن دیده میشود... به نظرم داستان در سطح متوسط هست اما با این حال نسبت به جلد اولش متفاوت تر است... در این داستان اتفاقات را به صورت تکه وار بیان میکند و حتی مکان آنها را در ابتدا به صورت عامیانه ذکر میکند و من از این هم خوشم نیومد مثلا در صفحات ابتدایی کتاب:
... گرگ سیاه با ولع خاصی به او نزدیک شد، دقیقا مقابل صورتش قرار گرفته بود که... ناگهان چشمهای دختر بازشد...... در همین زمان _قصر مایا و ادامه داستان... اگر داستان به صورت بخش بخش نوشته میشد و هر بخش، یکدست در مورد یک مکان بود بهتر میشد... به هر حال این داستان رو به دلیل سادگی بیشتر به نوجوانها توصیه میکنم... و افرادی که قوه تخیل بالایی دارن این داستان براشون چندان جالب نخواهد بود... اسامی به کار رفته در داستان هم مانند ونوس، مایا، آردیان و دیانا که شخصیت اصلی داستانه بد نیستند و تصویر کتابها هم بسیار زیبا هستن به ویژه جلد یک و دو کتاب... با تشکر از کتابراه و خانم رجب پور
S.A.R.pure
۱۴۰۲/۰۶/۲۸
با سلام خدمت دوست و همراه عزیز. راجع به مقدمه، باید عرض کنم، که این، جزئی از اصول نشر کتاب هست، و درواقع مزیتی ست برای مخاطبین داستان. همین طور معرفی مکانها، درواقع باعث میشن که کتاب، چیزی شبیه به فیلم و فیلمنامه به نظر بیاد، و موجب تصویرسازی بهتر میشه. به نظر من، این هم نوعی مزیته، که مخاطب گیج نشه. باقی مسائل البته سلیقهای هستن، و امیدوارم که از مطالعهی این داستان، و کتابهای بعدی بنده، نهایت لذت رو ببرید. با تشکر از همراهی شما
... گرگ سیاه با ولع خاصی به او نزدیک شد، دقیقا مقابل صورتش قرار گرفته بود که... ناگهان چشمهای دختر بازشد...... در همین زمان _قصر مایا و ادامه داستان... اگر داستان به صورت بخش بخش نوشته میشد و هر بخش، یکدست در مورد یک مکان بود بهتر میشد... به هر حال این داستان رو به دلیل سادگی بیشتر به نوجوانها توصیه میکنم... و افرادی که قوه تخیل بالایی دارن این داستان براشون چندان جالب نخواهد بود... اسامی به کار رفته در داستان هم مانند ونوس، مایا، آردیان و دیانا که شخصیت اصلی داستانه بد نیستند و تصویر کتابها هم بسیار زیبا هستن به ویژه جلد یک و دو کتاب... با تشکر از کتابراه و خانم رجب پور