خوب بود. در تمام طول داستان شخصیت اصلی گریه میکرد که نشان از روحیه ضعیف و بیمارگونهی او بود ولی نویسندهی محترم میخواستند به خواننده القا کنند که او دارای روحیه قوی و اعتماد به نفس بالائی است که این دو با هم مقایرت داشت. در کل داستان جای کار بیشتری داشت. ما در جامعه با واقعیت زندگی میکنیم نه با تخیلات. این رمان بسیار غیر واقعی بود.