نویسنده درتشریح حالات نوجوانان تا حدودی موفق بوده ولی تمامی پختگیها از ذهن یک دختربچه ۱۳ ساله دور از واقعیت است و در طول خواندن کتاب بر ذهن خواننده سنگینی میکند. شاید اگر به صورت سوم شخص بیان میشد پذیرفتنی تر بود. نویسنده به تدریج عده زیادی را وارد داستان میکند ولی در انتهای کتاب همگی را بلاتکلیف رها کرده است.