انتهای قصه قابل حدس نبود و این نقطه قوت این کتاب بود. و اینکه فضای نوشته رو وقتی تداعی میکرد، همزمان میشد در ذهن اون اوضاع و احوالات رو تصور کرد و باهاش همراه شد، البته این فضا سازی تا یه حدی خوبه، وقتی زیادی درش افراط بشه خسته کننده میشه، البته سلیقه ایه دیگه