فلسفه را به مثابه دریچهای برای نگاه کردن به هستی میدانم. شاید این دریچه آنقدر کوچک باشد که تصویری فراگیر از هستی به ما نمیدهد اما این دریچه غنیمتی برای تحملپذیر کردن حیات است. بی روزن فلسفه، زندان زندگی گریزی به سوی هستی ندارد و اگر نسیمی از سوی هستی میوزد از این پنجره پا به انفرادی بشری میگذارد.