داستان خوبی بود اما کاش نویسنده اطلاعات پزشکی خوبی هم داشت یا از یک مشاور کمک گرفته بود و در مورد عمل انجام شده و نقاهت بعد از درمان جزئیات رو توصیف میکرد. بنظر میرسه اونقدر که در توصیف پهن کردن و جمع کردن سفرهی عصرانه وسواس بخرج داده بود، مشکل ویلچررانی و عملی که باعث بهبودی فرد شد، براش ارزش نداشته....