نظر یاسمین زارع دزفولی برای کتاب سنگ، کاغذ، قیچی

سلام.
اینکه تا آخر داستان حقایق مشخص نمیشه خیلی قشنگ و حرفه‌ای بود. فقط بیماری آقا خیلی به نظرم غیر واقعی میومد که با تحقیق در سایت‌ها دیدم واقعا این بیماری وجود داره و اسمش «ادراک پریشی چهره‌ای یا پروپاگنوزیا» هست.