خشم یک غریضه ذاتی در درون انسانها و جدانشدنی و لازم در بایدهای لازم و انفعالی احساسی وعقلانی است. ولی درعدم مدیریت احساس و گریز از تمرکز فکری وعقلی و تربیتی ازکودکی و چارت خانوادگی، خشم مسلط بر تصمیمات مادرلحظه و درمسیرزندگی میشود زمانهایی، که لازم آن فراگیریهای لازم وبه تربیت خودپرداختن وعمل است. دراین کتاب بخوبی ذکرشده، به شرط عمل