کتاب خوب و مفیدی بود هر چند که اگر نزدیکترین کست را از دست داده باشی خودت به مرور به نوشتههای این کتاب میرسی. با از دست دادن هر عزیز حفرهای در وجودت شکل میگیرد که اگر بیست سی چهل سال هم بگذرد این حفره پر نخواهد شد. با مرگ هر شخصی میروی به آن روزها. تمام جزئیات را به یاد میآوری و دوباره به سوگ مینشینی انگار عزیزت را همین حالا از دست دادی. حرفهایی که نزدی بغلهایی که نکردی و غیبتش در مراسم مهم زندگیات همیشه آزارت میدهد. حفره همیشه هست نه زمان حلش میکند و نه تغییر سبک زندگی یا هیچ چیز دیگر. امیدوارم هیچ کس چنین چیزی را تجربه نکند.