من فکر میکنم موسیقی مثل لبخند و گریه یک زبان مشترک بین همهی آدمها. یه وقتهایی فقط میشه با گوش کردن موسیقی به حال خوب رسید. حالا این موسیقی میتونه یه نی لب ساده باشه یا یکی از شاهکارهای موتزارت. واقعا غذای روح. قابل درک نیست که موسیقی برای حال دل انسان خوب نباشه!