من با اینکه خیلی خیلی کم اهل شعر و شاعری هستم ولی همیشه شعرای شهریار دوست داشتم چون شیوا و روون هست با کلماتی ساده با مفهومترین معانی رو میرسونه و این عشق زمینی شهریار که مبدل به عشق خدایی شد واقعا برام جالبه و حسرتش رو میخورم کهای کاش ماهم میتونستیم به همچین عشقی برسیم