نظر مریم مهدی برای کتاب صوتی مینیمالیسم: ساده گرایی و زندگی با معنا

زمانی (البته نه زمان کوتاهی، شاید حدود 2 سال) تقریبا هر چی کتاب موفقیت از نویسنده‌های سرشناس توی بازار بود را خوندم، تموم کتابهای آنتونی رابینز و دارن هاردی، جیم ران و امثالهم. توی بحث‌های معنویت و متافیزیک موفقیت هم دیگه بماند، کتاب چهار اثر فلورانس اسکاول شین را 21 بار تا حالا خوندم، باورتون میشه؟ ولی اصلا واسه زندگیم کاربرد نداشتن.
این کتاب هم همونجوری که خودشون اولش می‌گن مال دو تا بچه پولدار آمریکایی هست که انقدر همه چیز از سفر و خونه و ماشین لوکس توی زندگی داشتن که دیگه همه چیز براشون عادی شده بود و خوشحالشون نمی‌کنه. به نظر من به هیچ وجه به درد امثال ما توی این مملکت نمی‌خوره که هنوز توی طبقه اول نیازهای مازلو گیر کردیم و درگیر خوراک و پوشاک و مسکنیم.
ما توی این بلبشوی اقتصادی اگر هنر کنیم زنده بمونیم شاهکاره، عملا چیزی نداریم که نیاز به حذف تجملات و ساده زیستی باشه. تا وسطهاش ادامه دادم و بعد حذفش کردم. دیگه هم کتابهایی را که مناسب کشورهای توسعه یافته س را توی یه کشور جهان سوم نمی‌خونم چون اصلا معیارهای ما شباهتی به همدیگه نداره.
به شما هم میگم نخونید، افسردگی می‌گیرید از این همه تفاوت کیفیت زندگی