نظر سامان مددی برای کتاب میدگارد 2: افسانه چشمه کوه مشرق

زمانیکه کتاب اول رو خوندم با خودم گفتم نویسنده دوتا فیلم تخیلی و جادویی دیده و شروع کرده به کتاب نوشتن.
وقتی کتاب اول رو تموم میکنی یه حس درونی شبیه به حسرت همش بهت میگه؛ اگه داستان رو ادامه ندی حتما پشیمون میشی.
من به اون حس حسرت درونی میگم، نوآوری در تخیل.
کاری که نویسنده در این کتاب کرده نوآوری برای مخاطبانش هست.