نظر علیرضا شفیعی برای کتاب مهرگان (سرگذشت آب و آتش)

در اغلب دوره‌های ایران باستان بر پوشش زنان نجیب زاده و به ویژه درباریان حساسیت بیشتری بوده.
کما اینکه در کتاب هم ذکر میشه زنانی در شهر تیسفون بدون پوشش سر تردد دارن اما شخصیت اصلی همیشه پوشش کاملی داره. در نگاره‌ها و حکاکی‌های باقی مانده از زمان ساسانیان هم این مسئله دیده میشه. برای مثال می‌تونید به نگاره‌ی ملکه شاپوردختک، همسر بهرام دوم در نقش رستم مراجعه کنید.
ممنون از توجه شما