این قصههای کوتاه رو من بارها و بارها تو ماشین گوش دادم و سیر نمیشم ازشون. برشهایی از زندگی آدمهایی که اتفاق بخصوص و عجیبی توش نمیافته اما وقتی هر کدومش تموم میشه آدم رو یه کم تکون میده. واقعا جادویی مینوشت سلینجر. سپاس از آرمان عزیز برای خوانش بی نقصش.