آنچه در این کتاب خواندم احترام به خود ضمن رعایت احترام دیگران بود همیشه معتقد بودم چشمه اول خود را سیراب کرده بعد اطرافش را و بعد دورترها را یا از کوزه برون همان تراود که در اوست بنا براین احترام به خود اولین نمود وجود احترام واقعی (نه تصنعی) به دیگران است آنچه از درون برآید پایدارتر و حقیقی است نه آنچه از روی اجبار یا به خاطر مصالح زمان باشد.