این کتاب در اصل سخنرانی تو یه سمینار بود ولی خیلی جذاب وروحیه بخش بود شاید بسیاری از دوستان چنین چیزایی رو دوست نداشته باشن یا باور ندارن برای موفق شدن اول از همه باید هممون یه تصور و یه رویا داشته باشیم بعد ارادهی قوی وبرای داشتن ارادهای قوی باید امید به آینده وبرنامه ریزی داشته باشیم وبعدش تلاش واستقامت تو اون مسیری که پا گذاشتیم این کتاب خیلی خوب وامید وار کننده بود بننظرم داشتن امید به آینده با خوشحالی وتلاش بهتر از اینکه دست رود دست بزاریم و هیچکاری نکنیم ویا فقط با تلاش خوشک وخالی ادامه بدیم بدون هدف گذاریو برنامه ریزی چون وسط راه حتما کم میاریم تو این کتاب هدف این بوده که بگه ما میتونیم ادمای موفقی باشیم چون خیلی از کسایی که شاید شرایطی بد تر از ما داشتن تونستن یکی از موفق ترینها در سطح جهان باشند